Studije na ljudima su našle korelaciju između redovnog umjerenog vježbanja i fizičke aktivnosti uopšte sa reduciranjem rizika od razvijanja kancera.
Kako bi proučili molekularne i fiziološke mehanizme kako to fizička aktivnost smanjuje rizik, Pernille Hojman sa University of Copenhagen i njene kolege su upoređivali rast tumora kod miševa koji su vodili sjedilački način života i onih koji su vježbali (čitaj: trčali u točku). Rad je objavljen u časopisu Cell Metabolism 8. marta 2016.
I zaista, miševi koji su vježbali manje su dobivali tumore, a sve zahvaljujući tome što su imali više stanica imunog sistema koje prepoznaju i uništavaju one stanice kod kojih detektuju neki poremećaj rasta, što je slučaj kod stanica kancera. Mutacije gena koji su odgovorni za programiranu smrt (apoptoza) te pravilno odvijanje staničnog ciklusa uzrokuju nenormalan i nekontrolisan rast i diobu stanicu – drugim riječima, tumor.
Stanice koje prepoznaju one stanice koje su nekako poremećene jesu natural killer stanice, a analiza mehanizma djelovanja je pokazala kako se pove’anje NK stanica dešava preko noradrenalina (=norepinefrin, kako piše u radu) koji se luči tokom vježbanja. Noradrenalin inducira selektivnu mobilizaciju posebnog tipa NK stanica: IL-6-osjetljivih NK stanica te IL-6 blokirajućih antitijela koja koče razvoj tumora.
IL-6 je skraćenica za interleukin 6, jedan protein iz klase citokina, signalnih molekula koje pokreću imuni odgovor i sa te strane su korisni, ali, istovremeno, IL-6 reguliše mikrookoliš stanica tumora i kod metastatskih tumora su zabilježene više koncentracije IL-6, a kod pacijenta koji imaju rak pankreasa, povišeni nivoi IL-6 stoje u korelaciji sa manjim šansama za preživljavanje.
Također, noraderenalin pospješuju infiltraciju NK stanica u tkivo tumora, tj. redistribuciju NK stanica na mjesta u organizmu gdje su porebnije, kao i samu aktivaciju NK stanica:
 |
| Izvor: Cell Metabolism |
Quantum of Sience
