Jovica Stanišić i Franko Simatović osuđeni su na 12 godina. Osuđeni su da su pomagali i podsticali zločine koji su imali za cilj prisilno i trajno uklanjanje većine nesrba, ali samo iz Bosanskog Šamca, putem činjenja krivičnih dijela progona, ubistva, deportacije i nehumanih djela. Proglašeni su odgovornim po svih pet tačaka optužnice, ali ne za planiranje zločina. Pretresno vijeće je potvrdilo da su se dogodili strašni zločini u mjestima navedenim u optužnici (BiH i RH), ali ne da su ih oni naredili.
Ostaju u pritvoru dok im se ne odredi zemlja u kojoj će služiti kaznu. U kaznu im je uračunato vrijeme provedeno u pritvoru.
Vijeće smatra da je Tužilaštvo dokazalo zločine u Doboju, „Škorpioni“ ubili Srebreničane u Trnovu
Vijeće konstatuje da su Doboju civili zatvarani i ubijani. Navodi se da su 12. jula 1992. pripadnici srpskih snaga ubili 16 nesrpskih civila tako što su ih upotrijebili kao živi štit. Konstatuje se da je Arkanova Srpska dobrovoljačka garda ubila civile u Trnovi i Sasini, a paravojna grupa “Škorpioni”u Trnovu. Pretresno vijeće konstatuje da je Tužilaštvo van sumnje dokazalo navode koji se odnose na ubistvo, zločine protiv čovječnosti i kršenje zakona ili običaja ratovanja.
Pretresno vijeće konstatuje da su zajednički zločinački cilj trajnog uklanjanja nesrpskog stanovništva dijelili srpski rukovodioci Srbije, Krajine, Slavonije, Baranje i zapadnog Srema, te BiH.
Što se tiče srpskih snaga u BiH Vijeće konstatuje da je Stanišić bio u kontaktu sa Radovanom Karadžićem, međutim nema dovoljno dokaza o konkretnoj pomoći Karadžiću ili drugim učesnicima UZP-a ili drugih struktura u BiH, javio je Detektor.
Istakao je da su Stanišić i Simatoivć znali za zločine i događaje koji su se dešavali u periodu iz optužnice. Optuženi su znali da su učesnici UZP.
Jovica Stanišić i Franko Simatović uhapšeni su 13. marta 2003. u Srbiji i prebačeni u Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) 30. maja, odnosno 11. juna 2003. Pretresno vijeće MKSJ-a je 1. maja 2003. potvrdilo njihovu optužnicu u kojoj se navodi da su dvojica optuženih bili saučesnici u udruženom zločinačkom poduhvatu (UZP) koji je imao za cilj prisilno i trajno uklanjanje većine nesrba s velikih područja u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini putem činjenja krivičnih dijela progona, ubistva, deportacije i nehumanih dela.
Pretresno vijeće u prvoj presudi: Nije dokazano da su pomagali u UZP-u
Dana 30. maja 2013. godine, Pretresno vijeće I MKSJ-a je, većinom glasova, zaključilo da Stanišić i Simatović nisu odgovorni za počinjenje zločina navedenih u optužnici putem učešća u UZP jer je Pretresno vijeće smatralo da nije dokazano van razumne sumnje da su optuženi posjedovali traženu namjeru da se ostvari zajednički zločinački cilj. Pretresno vijeće je također smatralo da nije dokazano van razumne sumnje da su njih dvojica planirali ili naredili te zločine.
Što se tiče srpskih snaga u BiH, Vijeće konstatuje da je Stanišić bio u kontaktu sa Radovanom Karadžićem, međutim nema dovoljno dokaza o konkretnoj pomoći Karadžiću ili drugim učesnicima UZP-a ili drugih struktura u BiH.
Pretresno vijeće je stoga, većinom glasova, oslobodilo Stanišića i Simatovića krivice po svim tačkama optužnice.
N1
