Na današnji dan 1943. godine, prije dolaska treće ratne zime, sa Alipašinog Mosta u Sarajevu krenuo je, u organizaciji Odbora za izbjeglice Muslimanskog dobrotvornog društva “Merhamet”, put Hercegovine voz spasa za preko šest stotina djece iz jugoistočne Bosne, čije su očeve i mnoge majke tokom 1941, 1942. i 1943. godine pobili četnici, a njihova sela opljačkali i spalili. Tokom oktobra Ulema-medžlis i “Merhamet” grozničavo su radili da se bar dio najmlađih muhadžira, neishranjenih i slabo obučenih, prije dolaska zime iz izbjeglicama prenapučenog Sarajeva smjesti u dolinu Neretve.
O ovoj najhumanijoj akciji u historiji Mostara iz političkih razloga u socijalističkoj Jugoslaviji nije napisana niti jedna riječ, a historičari i političari, kao Rasim Hurem i Pašaga Mandžić, koji su tražili da se četnički zločini u istočnoj Bosni prikažu istinito proganjani su i izopćeni iz društva. Ta šutnja omogućila je da se zločini ponove na istim prostorima istočne Bosne u agresiji na Bosnu i Hercegovinu od 1992. do 1995. godine.
