Na današnji dan, obilježava se sedma godišnjica smrti Zdravka Grebe i četrnaesta godišnjica smrti Nijaza Durakovića, dvojice istaknutih bosanskohercegovačkih profesora i javnih ličnosti.
Nijaz Duraković (1949–2012) bio je univerzitetski profesor i političar, prvi predsjednik Socijaldemokratske partije Bosne i Hercegovine, te član Ratnog Predsjedništva Republike Bosne i Hercegovine.
Rođen je u Stocu 1. januara 1949. godine. Osnovnu školu i gimnaziju je završio u svom rodnom gradu.
Nijaz Duraković 1971. godine završava studij sociologijena Fakultetu političkih nauka u Sarajevu, zatim 1975. dobija i titulu magistra, a doktorirao je 1979. godine.
Rad na istom fakultetu počeo je kao asistent 1976. godine, a 1986. godine postaje redovni porfesor na predmetima “Uporedni politički sistemi” i “Međunarodni odnosi”
1967. godine pristupio je Savezu komunista, a od 1988. do 1991. godine bio je član predsjedništva Cenralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije.
1992. godine, na ratnom kongresu, osniva novu stranku za koju je napisao program, pod nazivom Socijaldemokratska partija (SDP), čiji je bio i predsjednik.
Od 1992. do 1996. bio je član ratnog Predjedništva Republike BiH.
1997. godine predsjeničku funkciju SDP-a preuzima Zlatko Lagumdžija, a Nijaz Duraković potaje član Glavnog odbora i Predsjedništva stranke. 2002. godine napušta stranku.
2006. priključuje se Socijaldemokratskoj Uniji i iste godine je nosilac liste na Parlamentarnim izborima za Patrijostski blok BOSS-SDU za Predstavnički dom Parlamenta BiH.
Objavio je 16 knjiga i više od 200 naučnih i istraživačkih radova, piše Historija.ba
Umro je u Sarajevu 29. januara 2012. godine.
Prije sedam godina, u Sarajevu je preminuo profesor Zdravko Grebo.
Grebo je rođen u Mostaru 30. jula 1947 godine. Diplomirao je na Pravnom fakultetu u Sarajevu 1970., da bi potom postdiplomski i doktorski studij završio u Beogradu.
Riječ je o značajnom bh. intelektualcu, profesoru, antifašisti, demokrati, čovjeku koji se borio za Sarajevo i BiH, ostavljajući ogroman utjecaj na generacije mladih.
Grebo je smatran ljevičarem, vječitim buntovnikom, ali s razlogom, revolucionarom, borcem za istinu i slobodu, često i na svoju štetu.
Iza sebe je ostavio dostignuća na području ljudskih prava u BiH.
Na Pravnom fakultetu predavao je više od 40 godina. Bio je član Executive Board of Bosnian Peace Corps, osnivač HCA za ex-Yu, direktor Pravnog Centra FOD BiH, direktor međunarodnog postdiplomskog kursa “Evropske studije” i osnivač Otvorenog društva Bosne i Hercegovine (Soroševa fondacija).
Diplomirao je na Pravnom fakultetu u Sarajevu 1970. godine, a postdiplomski studij i doktorat na Univerzitetu u Beogradu.
Dobitnik je Nagrade Evropskog kluba za mir i protiv rasizma i ksenofobije 1994., Ruzveltove medalje 1994. te Francuske legija časti 2003. godine.
Objavio je knjige: Marks i Kelsen, Pravnisistem SFRJ, Savremena administracija, Philosophy of Law, Loyla University, New Orleans, 1984.Savremena američka pravna teorija, Separat III programa RTS BiH 1989.Novi Ustav BiH, Theoris iuris, Sarajevo, 1993.,Elementi evropskog prava, urednik, Univerzitet u Sarajevu, 1994…
Bio je veliki navijač Veleža o kojem je ovako govorio:
“Velež je zaista pokret, i to nije puka fraza. Velež je vjera u određene vrijednosti, i to ne samo one vrijednosti kojima se ono malo slobodarske Evrope danas busa, već je to vjera u izvorne ideje revolucije: sloboda, bratstvo, jednakost, solidarnost i vjera u budućnost.”
