Džamija Hadži Saliha Bure ili Ali-Paše Rizvanbegovića ili Podgradska džamija sagrađena 1732/1733., nalazi se na adi između dva rukavca Bregave. Srušena je u augustu 1993. godine od strane ekstremista HVO-a, obnovljena i zvanično otvorena u 24.07.2010. godine. Odlukom Komisije za zaštitu nacionalnih spomenika od 21.01.2003. godine proglašena je nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.
Prostor između Podgradske ćuprije i Podgradske džamije zvao se Mejdan (trgovačko središte) ili Mala čaršija a na njemu se prodavala poljoprivredna dobra, roba i drugi proizvodi.
Podgradska džamija u čaršiji se tokom godina gradila ili renovirala, pa nosi više naziva: džamija na Mejdanu, džamija Hadži Saliha Bure, Zulfikar-kapetanova džamija i džamija Ali-paše Rizvanbegovića. Smještena je na adi između dva kraka rijeke Bregave.
Vanjske gabaritne dimenzije su 9,41 x 9,74 m. Zidana je od tvrdog kamena krečnjaka. Džamija je pokrivena četverovodnim krovištem šatoraste konstrukcije. Iz mahfila se pristupa munari. Baza munare je zidana pravilnim tesancima, visoka je 7,91 m i četverougaonog je presjeka.
U enterijeru molitvenog prostora nalaze se: kameni mihrab sa stalaktitnim ukrasima, kameni mimber, drveni ćurs i mahfil u širini cijele džamije, na koji se ne može pristupiti iz unutrašnjosti džamije, nego sa sofa.
Džamija nema formiran harem, a ispred džamije se nalazila česma i manji uzdignuti prostor na podzidu na kome su četiri para nišana. Ispred džamije se nalazila Hadži Burina čatrnja koja se punila i koju su, do 1908. godine kada je izgrađen vodovod u Stocu, koristili stanovnici mahala Podgrad i Zagrad.
U prizemlju se nalazi niz od tri dućana sa velikim polukružnim vratima okrenutim prema čaršiji. Džamija ima sličnosti sa Sulejmanijom (Šarenom) džamijom u Travniku, jer je podignuta na stupovima iznad dućana, te je jedna od rijetkih koja ima dućane u prizemnom dijelu, a dućani su bili dio vakufa džamije. Ovu džamiju su zidali domaći majstori i u njenoj gradnji ima elemenata mediteranske arhitekture.
Prekoputa džamije se nalazio i Muftića han i više dućana za namjenu trgovine i zanata.
Prekoputa centra, na stranama brda se nalazi Turkovića kula. Stopljena sa stijenom, na dnu zapadne padine Starog grada, pretpostavlja se da je građena etapno, od XVII do XVIII vijeka, a čine je kula, stara kuća, kuća kuhača (kuhinja) uz staru kuću, kuća uz sjevernu fasadu kule, donja i gornja avlija, bašta uz kuću i ispod nje i prilazne stepenice. Prvobitno je bio stambeni objekat porodice Rizvanbegović, koji je udajom, kao miraz prešao u vlasništvo familije Turković i predstavlja jedinstveni prelazni oblik feudalne kule i gradske kuće.
